Her deniz bir marti,her rüya bir uyku,her nota bir sarki,her mezar bir ölü,her agaç bir kök bulurda ben baska bir sen bulamam

Seni uçsuz bucaksiz bir okyanusta dogan güneste,geceleyin parlayan ayda ve denizlerin o mavisinde buldum.Ancak gece dogabilecek bir güneste kaybedebilirim.

Sana gitme diyemedim; Gözlerim gözlerinde kaldi. Susuz büyürmü hiç çiçek; Su sende çiçek bende kaldi.

Gidisinle beni bos bir sedaya biraktin, simdiden sayiyorum sensizlik günlerini ve gelecegin günü bekliyorum sabirsizlikla, o günün sevgisiyle avutuyorum bir parçaçik kalbimi

Sana doyamadan seni benden ettiler, gözyaslarimi sel ettim, akintisina kapilip bana dönersin diye... Oysa sen,açik denizlere ulasip bir limana siginmissin bile...

Sensiz ne günlerin ne mevsimlerin yok artik degeri yok benim için. hatiri kalmasin o resimlerin yirtmadan son defa bak benim için..

Oksayip saçini seni sevmeden, bir gün olsun mutluluga ermeden, göçersem dünyadan seni son bir defa görmeden, çiçek koyma mezarima gel yeter, dua etme basucumda dur yeter

Birak bu sevgimiz tertemiz kalsin sen benim içimde kanayan yarasin.birgün gelir belki beni anlarsin dönüpte yüzüme nasil bakarsin. Ya onu kaybedersin, ya da kendini mahvedersin.

Sen gideli gönlümdeki bütün çiçekler soldu gel be zalim gel gel de gör su halimi bir el uzat artik su karanliktan kurtar beni su gönlündeki çiçekleri canlandir yeniden

Askim ne zaman daglar sahili, mehtap geceyi dünya dönmeyi unutursa, bende seni o zaman unutacagim...

Sen hiç hasreti tattin mi severken,hiç agladin mi gülerken,sen hiç sevdin mi sevilmiyorken ve hiç ayrilmak istedin mi canindan çok severken..

Bir gece yarisi titreyerek uyanirsan bilki resmini öptügüm gündür, bir gün sebepsiz yaslar süzülürse o güzel gözlerinden bilki yoklugundan öldügüm gündür...

Düslerim vardi görmekten korktugum, hislerim vardi söylemekten korktugum, siirlerim vardi yazmaktan korktugum, simdi sen varsin kaybetmekten korktugum...

Bir mültecinin vatani yada bir kölenin hürriyeti kadar uzak olsan da; sende hep gurbeti yasasam da olsun: yeter ki beni yüreginden sürgün etme...

Hani keklikler uçmaktan yorulur ya seni sevmek yedisinde bir sabinin günlük gelirine konmak gibidir güzelim. Ala safakta çikmistir ise simidinin yarisini satamamistir. Elleri büyümüstür, yüregi küçüldükçe. Seni sevmek bir trencinin tren altinda kalmasi gibidir.

Ruhumu yere vurup hasret çektiren olsan da,ne sevgine bedduam, ne sana kinim var.deryaya akar gibi bin bir dertle dolsam da, seni mahsere kadar sevmeye yeminim var...

Hatirina daglar diz çöksün; sen egilme sakin, ayrilik, hüzün nedir; sen bilme sakin, bu gönül bahçesinden kim giderse; gitsin sen gitme sakin!

Su dinmeyen arzuya karsi koysada daglar,Ümitsizce gözlerim sanmaki herdem aglar;Varsinda hasret ile geçiversin seneler,Bizi ayiran yollar birgün yeniden baglar...

Sen giderken birlikte aglamistik. Yerini simdi yagmura verdim sen gelene dek gözyasima ortak olacak baska göz degmesin diye gözlerime.

Bu gül sana verecegim son hediyem maalesef ben sana bu gülü verecek kadar alçagim; ama yine biliyorum ki sen bu gülü alacak kadar alçak gönüllüsün