|

Gösterdim
Kralın bir atı varmış.
Bu at çok üzgünmüş ve
hep ağlarmış. Atının
derdine çare arayan
kral, ülkeye haber salıp
"atımın sağlığını yerine
getireni zengin ederim"
demiş. Nice doktorlar,
paytarlar gelmiş ama
faydasız.. Olayı duyan
Nam-ı Kemal hemen kralın
yanına gitmiş: - "Ben bu
işi yaparım" demiş.
Kral: - "Ama nasıl olur,
nasıl yaparsın" demiş. -
"Boşver onu, sen paradan
haber ver" demiş Kemal.
Neyse anlaşmışlar
sonunda ve Namık Kemal
atın yanına gidip
kulağına birşeyler
fısıldamış. Birden at
gülmekten kırılmaya
başlamış. Namık Kemal
parasını almış, kral da
mutlu olmuş. Aradan 1-2
ay geçmiş. At gülmekten
yemek yiyemiyormuş. Kral
Namık Kemali tekrar
çağırmış: - "Bu ata
birşeyler oldu ama
sıkıldım artık, bunu
eski haline getirirsen
sana daha çok para
veririm" demiş. Atın
yanına giden Namık Kemal
kısa sürede geri dönmüş.
At ise eski halini almış
ve başlamış hüngür
hüngür ağlamaya. Kral
dayanamayıp sormuş: -
"Nasıl güldürüp ağlattın
be adam?" - "İlk
seferde, benimki
seninkinden büyüktür,
dedim, gülmeye başladı."
- "Ya ikincisinde?" -
"Çıkarıp gösterdim
|