|

İki heykel
Yıllarca, iki kahraman
heykeli; biri erkek,
biri dişi, birbirlerine
bakar durumda parkta
dururlarmış, ta ki bir
gün bir melek cennetten
gelene kadar... -
"Sizler iyi ve örnek
birer heykel oldunuz, bu
yüzden ben de size özel
bir hediye vereceğim.
Yarım saat için sizi
canlandıracağım, siz de
bu süre içinde ne
isterseniz
yapabileceksiniz!"
demiş. Ve melek ellerini
çırpar çırpmaz heykeller
canlanmış, birbirlerine
biraz utanarak
yaklaşmışlar, ama sonra
hızla parktaki
çalılıkların arkasına
koşmuşlar. Kısa bir süre
sonra çalılıkların
arkasından kikirdeşmeler,
kahkahalar duyulmuş,
çalılar sallanmış. Onbeş
dakika sonra,
çalılıklardan çıkmışlar,
ikisinin de yüzünde
geniş bir tebessüm
varmış. - "Onbeş
dakikaniz daha var!"
demiş melek, gözlerini
anlamlı anlamlı
kırparak... Dişi
heykelin yüzündeki
tebessüm biraz daha
yayılmış ve erkek
heykele dönmüş: -
"Harika! Ama bu sefer
güvercini sen tut, ben
pisliyim kafasına!"
|