Sözlük anlamıyla; bir ülkenin,
vatandaşlarının zararına olacak şekilde yabancılara verilen
ayrıcalıklardır. Osmanlı Devleti'nde Kanuni Sultan Süleyman
döneminde 1535'de ilk kez padişah fermanıyla Fransızlara
tanınan hakların tümüdür.
Fransa Kralı I. François 1525'de Cermen İmpapartoru V.
Carlos tarafından esir alınmış bunun üzerine Kralın annesi
Kanuni'ye bir mektup yazarak yardım istemiştir. Bu sırada
Mohaç Seferi'ne çıkacak olan Kanuni, bu yardımla
Habsburglarla yakınlaşma sağlanabilir düşüncesiyle, yardım
etmeyi kabul etmiştir. Fakat herşey Sultan Süleyman'ın
planladığı gibi olmamış, Fransız dostluğu zamanla resmi bir
kimlik kazanmıştır.
1535'te Fransızlarla Osmanlı Devleti arasında imzalanan
antlaşmayla Fransızlara birtakım haklar verilmiştir.
Kapitülasyonlar, bu dostluk antlaşmasının yarattığı
yakınlaşma ortamında verilmiş olan haklardır. Buna göre;
Fransız bayrağı taşıyan gemiler Osmanlı egemenliğinde
bulunan bütün limanlarda serbestçe ticaret yapabileceklerdi.
Diğer yabancı devletler gemilerini, Osmanlı egemenliğinde
bulunan denizlerde ancak Fransız bayrağı altında ticaret
yapabileceklerdi.
Bu sayede Fransızlar kapitülasyonlar gereği Osmanlı
denizlerinde serbestçe ticaret yapma özgürlüğüne kavuşmuştu.
Ayrıca Osmanlı İmparatorluğu sınırları içinde yaşayan
Katoliklere ibadet özgürlüğü verilmesi, Fransız
konsoloslarına kendi vatandaşlarıyla ilgili sorunların
çözümlenmesinde yargı yetkisi tanınması gibi hükümler, daha
sonraki yıllarda İmparatorluğun zayıflamasıyla, devletin
bağımsızlığını yok edecek kurallar haline getirilmiştir.
1569, 1581, 1597, 1614, 1673 ve 1740 yıllarında yeni
kapitülasyonlar verilmiştir. 1740 kapitülasyonlarıyla,
Fransa'ya tanınan haklar daha da genişletilmiş, diğer batılı
ülkelere de aynı hakların tanınması kabul edilmiştir. 1740
kapitülasyonlarından sonra Osmanlı sınırları içerisindeki
yabancı devletlere çok geniş ticaret yapma olanakları
sağlanmış, hatta bu haklar sayesinde İstanbul'da yanacı
postaneler açılmıştı.
Sevr Antlaşması'nın imzalanmasıyla kapitülasyonlardan
yararlanma hakkı Yunanistan ve Ermenistan'a verilmiş,
yabancı gemilere, Türk gemilerine tanınan bütün hakların
tanınması kararlaştırılmıştır. 22 Mart 1922'deki Sakarya
Zaferi'nden sonra Paris'te toplanan İtilaf Devletleri
Dışişleri bakanları konferansında ise İngiltere, Fransa,
İtalya, Japonya, Türkiye ve kapitülasyonlardan yararlanan
öbür devletlerin katılmasıyla kurulacak bir komisyonca
kapitülasyon hükümlerinin gözden geçirilmesi konusunda
karara varılmıştır. Kapitülasyonlar Lozan Barış
Antlaşmasıyla yürürlükten kalkmıştır.